نوهان بلوچستان(nohan)

نوهان برگی از دفتر بلوچستان برای گفتن گفتنی ها وشنیدن شنیدنی ها ست.

نوهان

در پی مطلب یاسر کرد با چنین عنوانی در وبلاگ مرز ارتباط، سوالاتی ذهنم را به خود مشغول ساخت، که لازم دانستم در این مجال به آنها بپردازم.مقدمه و شرح مطالب در وبلاگ یاسر کرد بیان شده و دقیقا مواردی است که با یاسر عزیز سر آنها اتفاق نظر دارم. اما در تصحیح جمله یاسر از دیدگاه شخصی خودم باید بگویم:مابه دنبال توسعه همه جانبه ی بلوچستان و حفظ و احیاء هویت مردمان بلوچ هستیم.

همه ی ما از بلوچ و بلوچستان می گوییم و می نویسیم، توسعه بلوچ متضمن توسعه استان نیز می باشد. حفظ و گسترش جنبه‌های سازنده فرهنگ بلوچ نه تنها می تواند موجب ترقی و پیشرفت جامعه بلوچ بلکه سایر اقوام و کل جامعه بشود. در صورتی که،حیطه ی ایدئولوژی ها و میدان عملگرایی خود را بر این مبنا بگذاریم و اولویت بندی نماییم. و به قول دوستان اگر پس از نقد از درون به میدان عمل نیز گوشه چشمی داشته باشیم،خواهیم توانست به شعاری که در بالا گفته شد جامه عمل بپوشانیم.

اخیرا یادداشت های مطرح شده در وبلاگ های بلوچ از موضوعات و دغدغه هایی می گویند، که شاید پیش تر از این هم بیان شده، اما با این وسعت و یک صدایی کم سابقه بوده است. حال باید کمی ظرافت به خرج بدهیم و نگذاریم این پتانسیل و انرژی دچار روزمرگی شده و بدون نتیجه گیری دقیق و جمع بندی،که هم مخاطبین و هم اهل رسانه انتظارش را دارند همراه نباشد. این یکی از همان خصوصیات و عادات بد اهل قلم است که می تواند در مباحث "نقد از درون" مورد بررسی قرار گیرد. اما یکی از دلایل اصلی آن؛همانطور که در قبل هم اشاره شد، از هم گسیختگی و نداشتن برنامه و چشم انداز به صورت جمعی و گروهی است. به گونه ای که تعدد نسخه ها و عدم وحدت آرا به صورت منسجم، هیچ گاه نتوانسته است؛ برآیندی مناسب، از این پتانسیل و انرژی بهمراه داشته باشد.

 ایراد دیگر ،آنالیز و نتیجه گیری به صورت فردی و نه گروهیست.امری که می تواند عواقبی چون: کاهش قدرت ریسک پذیری ،کاهش اعتماد به نفس،و حصار بندی در تعاملات اجتماعی را بهمراه داشته باشد.

حال اگر به بحث اصلی و مطالب عنوان شده در مرز ارتباط برگردیم، درپایان مطلب به این تیتر برمی خوریم که "در حال حاضر چه بکنیم؟"  پاسخ دوست عزیزم چنین بود؛

یاسر: "هم اندیشی" و "تولید گفتمانهای قدرتمند  "

نوهان: چگونه؟ به چه صورت؟ با چه وسعتی؟ برای چه میزان مخاطب؟ ابزار های مورد نیاز؟ چشم انداز این امر؟ آیا هدف گذاری و زمان بندی خاصی نیاز است؟ و ...

یاسر: "ما نه توان اجرایی لازم را داریم و نه ابزارهای قدرتمند اجتماعی"

نوهان:آیا این یک فرضیه است؟ یا یک نتیجه تثبیت شده؟ به استناد کدام دلایل؟ راه کار شما چیست؟

و مسئله ای که در دنباله این فرضیه پیش می آید این است که، آیا این توان و ابزار های "معلوم الحال" هدیه ای آسمانی هستند؟ یا لطف حکومت مرکزی و مسئولین؟

 



نویسنده : - ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ فروردین ۱۳٩۱   |    نظرات []   |    لینک ثابت