دوگانگی فکر و عمل و بازار آن در دنیای حقیقی و مجازی

نوهان

در اجتماع با افراد مختلفی برخورد داریم از راننده تاکسی گرفته تا پزشک و مدیران دولتی و کسبه شهر و... در ارتباط فرد با جامعه پیرامونش بحث های متنوعی قابل تحلیل است اما گذشته از همه اینها یک وجه از رفتار اجتماعی قابل تامل است! رفتاری که معمولا در خارج از منزل و بیشتر در انظار عمومی،محیط های اداری و جدیدا فضای مجازی شایع تر است. تمیز دادن این دو گانگی فکر و عمل گاها آسان و در مواقعی دشوار است،زیرا برخی معمولا از آن در زمان و مکان هایی مشخص استفاده می کنند و عده ای دیگر آن را ملکه ذهن خود ساخته و حیات اجتماعی و ترقی خود را در آن می بینند.

معمولا بسته به موقعیت و نوع خواسته فرد یا انتظار مقام مسئول می توان از پوشش های متنوعی استفاده کرد. در جامعه ما ارزش دینی یک اصل است،از این رو فرد با تقوی تر جایگاه مستعد تری در نظام ارزشی پیدا خواهد کرد.هرچند متقی شدن سیر و سلوک معنوی و غیر مادی را می طلبد که می تواند نامحسوس باشد. اما امروزه معیار تشخیص به نحوی مرسوم شده است که منش دینی رنگ باخته و جای خود را به ظاهر دینی داده است. کسانی که از این پوشش استفاده می کنند معمولا ویژگی های مشترکی دارند و تا حد ممکن از هر وسیله و ویژگی که در ظاهر نمود بصری داشته باشد و در مخاطب تداعی کننده پارسایی شان باشد استفاده می کنند. نسل قدیم این افراد در محیط کار نیم ساعت قبل از اذان آستین ها را تا بالای بازو جمع کرده و مسیر اتاق خود تا وضو خانه که گاها چند طبقه هم می باشد را به صورت زیکزاک با دمپایی ابری می پیمایند و در راه به صورت اتفاقی توسط مسئول بالا دست خود دیده می شوند و دو دست را به نشانه سلام و احترام و عرض ارادت به صورت موزون حرکت می دهند. اما نسل جدیدتر آن به مدد تکنولوژی برای تداعی مستمر این حس در دیگران برای تلفن همراه خود ملودی و گاها آهنگ پیشواز قرآنی یا مداحی انتخاب می کنند و در مناسبت های مذهبی از طریق ارسال پیامک سنگ تمام می گذارند.و باز هم نسل جدید تر با دسترسی آسان به دنیای مجازی با انتشار مکرر و شبانه روز آیات و روایات مفصل در حد یک مفتی اعظم ظاهر می شوند و با پشتکاری ستودنی همواره در حال مبارزه با شیطان و هدایت بندگان خطاکار هستند در صورتی که نسبت به گرایشات و تخصص های دیگر خود چنین رویکردی ندارند.

گرایشات فکری و سیاسی یکی دیگر از پوشش هایی است که افراد خود را ملبس به آن می کنند.جناح های فکری رایج در کشور را به صورت اصلاح طلب و اصول گرا و جدیدا اعتدالگرا می شناسند! از آنجایی که تعریف رفتار سیاسی کشور متمرکز بوده و شهرستان ها کمترین سهم را در معادلات بالا دستی آن دارند از معدود فرصت ها برای فعالان اجتماعی در این مناطق ایام انتخابات و خوش خدمتی به یکی از این گرایشات یا کمپین سیاسی منتصب با آن است. که در صورت پیروزی آن جناح این افراد جایگاه مستعد تری نسبت به سایرین پیدا خواهند کرد.از آنجایی که در وضعیت کنونی کشور موجودیت احزاب متکی به افراد و شخصیت ها می باشد تا بر آمده از جامعه مدنی و وابسته به توده های مردمی،معیار های سلیقه ای جایگزین شایسته سالاری شده است و بسیاری برای ترقی یا حفظ موقعیت سیاسی و اجتماعی خود به اندیشه سیاسی و فکری رایج تظاهر می کند.در این تلبیس رفتاری استفاده سطحی از شعارها و کلیدواژه های جناح سیاسی خاص بخصوص در سخنرانی ها،گفتگوهای روزمره و همچنین در فضای مجازی،ارسال پیامک در تایید سیاست های دولت جدید و همچنین جک و لطیفه در تمسخر و اعلان برائت از دولت قبل معمولا رایج است.تکثر نقادانی که تاریخ مصرف یادداشت هایشان گذشته و معمولا محتوای نقدشان نه خیری برای مردم دارد و نه ضرری برای خودشان و صرف خودنمایی است.

رفتارهایی که اشاره شد گوشه ای از تلبیس و پوشش رفتاری است که جنبه تظاهر و ساختگی دارد. رفتاری که زائیده نگاه و چارچوب های غلطی است که در فقدان روابط اجتماعی،فرهنگی و سیاسی اخلاق مدار و شایسته سالار پدید آمده و بسیاری از بدنه اجتماعی ما را ناکارآمد ساخته است. متاسفانه تا زمانی که این رفتارها در بالای هرم مدیریتی خریدار داشته باشد و نتیجه بخش باشد نمی توان به تصحیح و از میان رفتن آن خوشبین بود.

/ 2 نظر / 14 بازدید
روحی . وبلاگ ایرندگان بزرگ

سلام . عین واقعیت .

رازگو بلوچ

از فوق العاده ترین مطالب شما است. غبطه خوردم از قدرت پرداخت نگارشی حسی و هنری مطلب. حقیقتی تلخ با نگاهی موشکافانه و دارای پشتوانه تعمق. حیف بود آن را در صدر مطالب نگذاشتید.