به مناسبت روز دانش آموز

استکبار= استعمار؟!

نمی دانم چقدر درست است یا نه اما همیشه مفهوم استعمار و استکبار را نزدیک به هم می دانستم و بعدها فهمیدم استعمار همان استکبار است اما موذی تر،اما استکبار قلدر و زورگوست. هر دوشان منافع خود را در تسلط بر دیگران جستجو می کنند بخصوص آن دیگرانی که از منابع غنی بوده و چیزی در چنته داشته باشند و کجا بهتر از خاورمیانه که برخلاف روی آن زیر زمینش آباد است. خاورمیانه ای که میان سنت و مدرنیته،دیندار و دیندارتر،بین گذشته و آینده درجا میزند و گویی در باتلاقی گرفتار آمده است. استکبار مصادره میکند و پیه هزینه سخت افزاری آن را هم به تن می مالد،اما استعمار خام میکند و در قالب دوست ملکه ذهن میشود و تا چشم باز کنی در هر جایی نوشته "made in stranger" جمله ای که هر روز ناتوانی و محتاج بودن را یادآوری میکند.

مشتی بر دهان آدمک های چوبی و عروسکی

13 آبان قرار بود یاد آور آن مشت محکمی باشد که دانش آموزان و دانشجویان آرمانگرای نسل اول و دوم انقلاب (به قول خودمانی بی ترمز) بر دهان استکبار جهانی زدند،مشتی که دنیا را متوجه مان کرد و آرمانی که در تاریخ سیاسی ایران ماندگار شد. نسل اول و دومی هایی که 13 آبان هر سال برایشان یاد آن روزهای خوش و بلوغ سیاسی و اجتماعی است و لذت تسخیر رسانه های ریز و درشت دنیا و از طرفی نسل سوم و چهارمی هایی که این روز برایشان یادآور خاطرات و هیجان یک راهپیمایی باشکوه است،روز فرار از صف دانش آموزان ناقلا،روز کل کل شعاردادن های دختران و پسران،روز مشت زدن بر آدمک های چوبی و آتش زدن عروسک های استکبار جهانی به صورت نمادین. اما به راستی آیا مبارزه سمبلیک با کشورهای مستکبر و استعمارگر به تنهایی کفایت میکند؟!

خط مقدم مبارزه

برای گذار از مرحله شعار و بیانیه و پوشاندن جامه عمل به آرمان های نسل اول و دومی های انقلابی نباید از سنگر داخلی غافل شد! سنگری که سربازان خط مقدم آن دانش آموزان و سلاح شان کتاب و علم و دانش است.نگاه ابزاری به پتانسیل ارگان های آموزشی و پرورشی بخصوص وزارت آموزش و پرورش و عدم توجه به خواسته های جامعه فرهنگی و معلمان و دانش آموزان و عدم درک مناسب از جایگاه علم و دانش و ظرافت های آن نمیتواند پیشتیبانی معقول و منطقی برای مقاوت در مقابل استکبار جهانی باشد! اگر امروز دانش آموزان چینی و ژاپنی و هندی استکبار جهانی را از دست اندازی به منابع کشورشان ناامید کرده اند به این دلیل است که آرمان های خود را نه به شکل عروسک و کاریکاتور و شعار بلکه در قالب و شمایل روبات و تصویرسازی علمی و فرمول به دنیا عرضه کرده اند. بنابراین در کنار ارزش گذاری نمادین باید نقاط ضعف و عدم توانمندی علمی خود را به صورت زیربنایی در آموزش و پرورش جستجو کنیم.

/ 2 نظر / 25 بازدید
سازین

در یکی از نشست ها از یکی از سران ژاپن پرسیده شد با توجه به حمله امریکا به هیروشیما که شما هنوز دارید تاوان خسارات جنگ هیروشیما رو میدید چرا یک دفع بر علیه امریکا تظاهرات نکردین و نگفتید مرگ بر امریکا بلکه رابطه تون با امریکا هم بهتر هست پاسخی که داده شد این بود گوشی تلفن پاناسونیک که در دفتر ریاست جمهوری امریکا هست و انها دارند از ان استفاده می کنند گویای همان مرگ بر امریکای ماست واقعا ما باید در کنار ارزش گذاری خودمون باید نقاط ضعفمون رو تقویت کنیم نه با عروسک و شعار بلکه با فرمول و رباط... به امید موفقیت بلوچستان و ایران در زمینه علمی فرهنگی و اجتماعی[گل]

سیسوگ

پیدا کردن جبهه واقعی مبارزه کار یست بسیارظریف و هنر مندانه مطلب بسیار خوبی بود موفق باشید